Keuring en blauw kenteken van je taxi

Wat is een blauw kenteken?

Een taxi rijdt op een lichtblauwe kentekenplaat met zwarte letters en cijfers. Elk voertuig waarmee taxivervoer wordt aangeboden moet die plaat voeren. Het is dus geen keuze en ook geen opsmuk, maar een wettelijke eis.

Zoek je op blauwe kentekenplaat, dan kom je ook uit bij oldtimers: auto's van vóór 1978 mogen een donkerblauwe plaat met witte tekens voeren, en dat is iets heel anders dan de lichtblauwe plaat van een taxi. Dezelfde kleurnaam, twee regelingen die niets met elkaar te maken hebben.

En er is nog een derde betekenis, die in zoekresultaten zelfs de grootste is: op een scooter staat een blauw kenteken voor een snorfiets, met de bijbehorende maximumsnelheid en helmregels. Ben je daarvoor gekomen, dan ben je hier verkeerd; deze pagina gaat over de auto. Wat een blauw kenteken op een auto betekent, is alleen dit: er mag taxivervoer mee worden aangeboden.

Voor een reiziger is het blauwe kenteken het eerste en makkelijkste teken dat hij in een legale taxi stapt. De andere twee zijn de chauffeurskaart van de chauffeur en een zichtbare tariefkaart in de auto. Ontbreekt het blauwe kenteken, dan is het geen taxi, wat er verder ook op de auto staat.

Dat geldt ook voor een rit die je via een app regelt: die auto heeft hetzelfde blauwe kenteken en die chauffeur dezelfde kaart. Wat er dan nog wel verschilt, legt onze gids over het verschil tussen Uber en een taxi uit.

Je auto als taxi registreren bij de RDW

Het blauwe kenteken vraag je niet los aan: je laat je voertuig bij de RDW registreren als taxi, en de platen volgen daaruit. De hoofdlijn:

1. Zorg eerst voor je vergunning. Je hebt een vergunning voor taxivervoer nodig om de registratie te kunnen aanvragen. Zonder die vergunning begin je hier niet aan.
2. Het voertuig moet geschikt zijn voor personenvervoer en aan een aantal eisen voldoen.
3. Laat het voertuig keuren. De RDW controleert of de auto aan die eisen voldoet.
4. Je krijgt een toestemmingsbrief voor taxikentekenplaten, met daarop je personenvervoersnummer (het p-nummer). De RDW stuurt die binnen vijf werkdagen per post; met die brief laat je de blauwe platen maken bij een erkende kentekenplaatfabrikant, en lever je de gele platen in.
5. Op je kentekencard komt een aantekening dat de auto als taxi gebruikt mag worden, en voor hoeveel personen.

Dat laatste is belangrijker dan het lijkt: het aantal personen op de kentekencard bepaalt wat je mag vervoeren. Wil je met vijf of meer passagiers rijden, controleer dan of de auto daar ook voor is geregistreerd.

Wat er verder in de taxi moet zitten

Het blauwe kenteken staat niet op zichzelf. Een taxi moet daarnaast zijn uitgerust met:

Bij de taxameter zit een nuance die vaak wegvalt: hij is verplicht voor de opstapmarkt (de straattaxi) en voor besteld vervoer waarbij geen prijs vooraf is afgesproken. Spreek je de prijs vóór de rit met de reiziger af, zoals bij een boeking via een platform, dan reken je op die afspraak en niet op de meter. Dat maakt de taxameter niet overbodig zodra je ook opstapwerk doet, en het haalt de tariefkaart er niet af: de reiziger moet kunnen zien waar een prijs op gebaseerd is.

De keuring van een taxi valt daarmee uiteen in twee delen: het voertuig bij de RDW en de taxameter bij het NMi. Die laatste is een terugkerende afspraak en geen eenmalige: de taxameter gaat elk jaar opnieuw op de herkeuring, het keuringsbewijs moet in de taxi liggen, en de ILT controleert daarop. Op dat bewijs staan de keuringsdatum, het kenteken, de bandenmaat, de apparaatconstante en de tellerstand. Alleen het NMi of een door het NMi gecertificeerd bedrijf mag de verzegeling verbreken en gegevens in de meter wijzigen, en alleen tijdens een keuring. Verwar dat niet met de APK: dat is een aparte verplichting bij de RDW, en die is voor een taxi óók jaarlijks.

Van boordcomputer naar de CDT

Sta je op het punt een auto als taxi in te richten, neem die datum dan mee in je keuze. Een investering in apparatuur die je over een paar jaar toch anders inricht, wil je bewust maken en niet per ongeluk. De overgang staat uitgewerkt in CDT taxi.

Ben je taxiondernemer, dan hoort bij deze administratie ook een ondernemerskaart, waarmee je de gegevens van je eigen taxi’s inziet. Werk je met een registratiesysteem dat aanlevert aan de CDT, dan heb je die kaart niet nodig; dat staat uitgelegd bij taxivergunning aanvragen.

Waar dit in het grotere plaatje past

Om taxivervoer aan te bieden heb je drie dingen nodig die los van elkaar worden geregeld, en het blauwe kenteken is er daar één van:

• De chauffeur: een geldige chauffeurskaart. Hoe je die haalt staat in de gids over je taxipas.
• De onderneming: een KvK-inschrijving en een vergunning voor taxivervoer. Dat traject staat in taxivergunning aanvragen, en de keuze om dat als zzp'er te doen in zzp taxichauffeur worden.
• Het voertuig: registratie als taxi, het blauwe kenteken en de apparatuur hierboven.

Rijd je voor zorgverzekeraars, gemeenten of op Schiphol, dan komt daar vaak nog een keurmerk bij; lees daarover in TX-Keurmerk behalen.

Veelgestelde vragen

Bronnen

Bedragen en regels veranderen regelmatig. Controleer altijd de actuele informatie bij de officiële instanties.

• RDW: Voertuig als taxi registreren
• RDW: Soorten kentekenplaten
• Ondernemersplein: Keuringsbewijs en voertuigeisen voor taxi’s
• Ondernemersplein: Ondernemerskaart voor taxibedrijven
• Rijksoverheid: Hoe herken ik een legale taxi?
• RDW APK-handboek: Aanvullende eisen taxi’s
• ILT: APK-keuring taxi
• ILT: Taxameter